Welkom

Mijn beroep

1. Jongvee

2. Prikjes

3. Jansen

4. Fleuril

5. Lintwurm

6. Thermostaat

7. Hupsakee

8. Naaldhakken

9. Blunders

Elisabetta

Loonse en
    Drunense duinen

Huisdieren 1

Huisdieren 2

Montemarcello-It

Luni-opgraving-It

Eigen strips div

links

Dieren-webcams

Gastenboek

Nieuw op de site
   
'Featrix-gein'

         

Laatste Update 19-6-2010

Foto's E.G.M.Verkleij

Tekst:  Vereniging (tot behoud van) Natuurmonumenten

(wil je geen muziek, klik dan op Esc.)

Nationaal Park de Loonse en Drunense Duinen is één van de grootste stuifzanden in Europa, is ruim 3500 ha groot.
Het ligt tussen Tilburg, Waalwijk en Den Bosch.
 

   


Met de honden-uitlaatclub in alle jaargetijden op het stuifzand...

   

 Filmpje:  Een wandeling in de duinen 

                                                                        2 beeldhouwwerken van moeder natuur.....
                                   


                                               

Aan de stuifzanden ontleent het Nationaal Park haar bekendheid: het levende stuifzandencomplex in het centrale gedeelte van het gebied behoort tot de meest uitgestrekte van Europa. De wind zorgt voor een steeds veranderd landschap. Rond het open zand zijn in de 19e eeuw uitgestrekte bossen aangeplant die -in tegenstelling tot de zandvlakte- op enkele plekken nat zijn. Hele duinen verplaatsen zich en bomen verdwijnen soms helemaal in het zand, wortels komen bloot te liggen.                                                                                                                                                             
                                          

 
'Bomen zonder zand.....'                                                  

   
Links een foto van 2004. Midden en rechts van 2007, onder 2010.
In die paar jaar tijd staan de wortels zo bloot dat je er onderdoor kunt kijken.....

 

Randwallen
Vooral de randen van het duingebied zijn omzoomd door hoge zandlichamen, randwallen genoemd. Deze zijn ontstaan doordat de lokale dorpsbewoners zich wilden beschermen tegen het oprukkende zand. Zij plantten daarom houtsingels om hun akkers. Vele hiervan zijn in de loop der eeuwen door het stuivend zand bedolven. Soms steekt de kruin van de inmiddels hoge bomen nog boven een zandwal uit. In het centrale gebied zijn ook wallen te vinden van oude ondergestoven wegen met laanbeplanting, zoals tussen Drunen en Oisterwijk.

Fortduinen
Soms stuit je op alleenstaande bomen of boomgroepen die eveneens een moeizame strijd tegen het zand leveren. Zij zien er uit als een zandheuvel met een groene pruik. In het zandlichaam bevinden zich soms honderden jaren oude eiken. Hun robuuste karakter heeft er toe geleid dat ze fortduinen genoemd worde
n

  
Boom zonder stam... 

Stuifvormen
Naast randwallen en fortduinen zijn er ook verschillende kleinere stuifverschijnselen in de Loonse en Drunense Duinen te zien. Bijvoorbeeld rondom een graspol, onder een boomwortel of de steeds weer veranderende ribbelstructuren op de kale zandvlakte.

Vennen
Door het wegstuiven van zand ontstaan op andere plekken laagten. Het uitstuiven van deze laagten eindigt pas als er een harde bodem wordt bereikt. Vaak is deze leemhoudend en laat het regenwater slecht door. Hierdoor ontstaan vennen die in de Loonse en Drunense Duinen meestal van tijdelijke aard zijn.

Kaatsheuvelse IJsbaan
 

Oerbanken
In het stuifzandgebied is op sommige plaatsen een zwarte of bruine bodem te zien. Deze compacte laag is ijzer- en humushoudend. Het materiaal is afkomstig van de vroegere bos- en heidebodems, door regenwater in lagen of banken afgezet.

De ijstijd
Gedurende de barre poolwinters van de laatste ijstijd waaide zand en leem uit het noordelijk gelegen Maasdal. Hierdoor ontstonden zandruggen op verschillende plaatsen in Brabant. Een zacht glooiend landschap, met afwisselend hoge zandbulten en laag gelegen leemhoudende bodems, vormde het beeld van het toenmalige landschap. Hier tussendoor kringelden vele laaglandbeekjes ook wel Ley genoemd. De dekzandrug van de Loonse en Drunense Duinen werd omringd door moerassen. In het noorden en westen lagen de venen van de Langstraat en Kaatsheuvel, ten zuiden en oosten de beekdalen van de Zand- en Broekley.Ongeveer een derde van de Loonse en Drunense Duinen bestaat uit open stuifzand dat dus tijdens de ijstijd door poolwinden is afgezet. Deze zandlaag is lange tijd door oerbos bedekt geweest.

Bewoning
Al snel werden de randzones van de huidige duinen bewoond. Toen het bos tijdens de 14e eeuw werd gekapt en de heide overbegraasd werd, kwam het zand weer bloot te liggen. De wind stoof het zand op tot heuvels en sleet er dalletjes in uit.
Toen de mens in de Middeleeuwen veel van de natte gebieden ging ontwateren en bewerken, verdroogden de hoge gronden van de zandrug. Door deze schrale en droge bodem hebben boeren zich in het verleden tot het uiterste moeten inspannen om hun gronden productief te houden. Om de zandgrond vruchtbaar te maken werd deze op diverse manieren bemest, maar deze methode bleek funest te zijn voor de kwetsbare omgeving. Nadat in de 19e eeuw bossen zijn geplant, zijn de zandverstuivingen enigszins beteugeld en kon het stuivende zand de omliggende landbouwgronden geen overlast meer bezorgen. Tussen de bossen in beweegt het zand nog altijd. De lager gelegen duinvalleitjes staan ’s winters soms onder water, waardoor daar het pijpenstrootje groeit. In het stuifzand kunnen alleen taaie planten als buntgras en zandzegge overleven. Bij deze grassen groeien ook korstmossen, zoals rendiermos.

Zandley
Het stuivende zand heeft er ook voor gezorgd dat er een totaal ander landschap kon ontstaan. Het heeft er namelijk voor gezorgd dat de bedding van het riviertje de Zandley aan het einde van de laatste ijstijd dichtstoof. Hierdoor ontstond een veel natter gebied “De Brand”. Door de vochtige omgeving is de Brand een zeer geschikt leefgebied voor planten en dieren. Vele reptielen en amfibieën leven in en rond de zompige moerassen en weilanden. Hier komen zelfs de zeldzame Boomkikker en Hazelworm voor. Vogels, zoals de Blauwe reiger komen hier veelvuldig voor. Ook de Blauwborst en de Waterral zijn hier te vinden.


Het bos in de Loonse en Drunense Duinen bestaat nu nog voornamelijk uit grove den. Natuurmonumenten wil het omvormen tot een gevarieerd bos met loofbomen en een ondergroei van onder meer lijsterbes en vuilboom.  Op de heide worden regelmatig opkomende berk en grove den verwijderd. Zo blijft de heide open, heeft de wind vrij spel op de zandvlakte en blijft de Brabantse ‘woestijn’ intact. In de bossen rond de duinen leven de planten en dieren die de zanderige grond prettig vinden, maar beschutting zoeken voor het stuifzand. De das en de vos komen hier voor. Ook vogels zoals, de Groene specht, de Zwarte specht, de Grote bonte specht en de Boomklever hebben hier hun leefgebied                                                          

Zandloopkever
De overgang van stuifzand naar bos is een opeenvolging van kaal zand, korstmossen, mossen, heide, struiken en bomen. Door deze afwisseling zijn er in de Loonse en Drunense Duinen vele soorten planten en dieren. Dieren die de erbarmelijke omstandigheden in de stuivende zandvlakte trotseren zijn krekels, graafwespen, aardhommels en zeldzame zandloopkevers.

 (deze foto is van Natuurmonumenten)        Mestkever

Zij zijn weer voedsel voor roodborsttapuit, boomleeuwerik en de levendbarende hagedis. In het omringende bos broeden de boomvalk, sperwer, groene en zwarte specht.


Januari 2010, sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw. Maar wat zie je dan veel leuke dingen....

Tekstvak: Sporen van een vos (Vulpes vulpes). Op foto 4 kruist hij een konijnenspoor (rood)
                 

  

  
Sciurus vulgaris

Plaats delict, boom door een buizerd gebruikt als hakblok..

Afl.1  'De wandeling' ( Loonse en Dr.duinen) Omroep Brabant
(je verlaat de site...)
 

Home