Dit hebben we in iets andere vorm ook gelezen in een moppenboekje, bij ons is het echt gebeurd. De assistente zegt tegen een jong
meisje in de wachtkamer: "Waar ken ik je van, ik kan je niet thuisbrengen". Daarop zegt het meisje: "Dat hoeft niet, ik ben met de fiets".
In de wachtkamer zit een wel zeer zwart persoon. De assistente wil graag zijn naam weten. "Jansen". Blijkbaar kijkt de assistente wat
bedenkelijk want tot grote hilariteit van de hele wachtkamer voegt hij eraan toe: "Dat zou je niet zeggen, hè?"
Een andere man, op de vraag wat zijn naam is: "Nou, dit is de kat van de kalebuik medicijnen".
Man in de wachtkamer: "Ik kom voor de vlooien". "Oh", zegt een ander, "moeten ze ingeënt worden?"
In de spreekkamer vraagt een vrouw aan haar man: "Piet, sla even een arm om haar heen" (gelukkig bedoelt ze de hond maar).
Mevrouw belt, dat de 'kaviaar' ziek is. Als de assistente zegt: kom maar direct, het spreekuur begint over 5 minuten".
Antwoord: "Oei, Als dat maar niet te laat is".
Op de vraag of de verwarming niet te laag staat, antwoordt een man: "Als we het koud krijgen roepen we U wel",
waarbij hij de klemtoon duidelijk op U legt.
Hier
een paar foto's van een patiëntje dat zelf de behandelkamer verlaat
op de middelste foto trekt ze zelf de deur open met haar poot
"Doeiiiiiiiiiiiiiii, tot volgend
jaar'